STEP IN - nieuczciwy sklep obuwniczy

Opinia eksperta:

Zasadniczo, w przypadku obrotu konsumenckiego sprzedawca odpowiada wobec kupującego za niezgodność towaru z umową. Jest to inna odpowiedzialność niż rękojmia za wady fizyczne (która w stosunkach z udziałem konsumentów nie funkcjonuje) oraz niezależna od gwarancji jakości. Co do tej ostatniej, należy wskazać, że jest ona źródłem wielu nieporozumień, dlatego należy wyjaśnić, że gwarancja ma charakter dodatkowy i dobrowolny – sprzedawca może ale nie musi ustanowić odpowiedzialność gwarancyjną a jej zasady określa się zwyczajowo w tzw. karcie. Dopiero jeżeli sprzedawca przyjmie na siebie gwarancję ale nie określi jej warunków – zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego.

Natomiast niezgodność towaru z umową (uregulowana w osobnej ustawie a nie w Kodeksie cywilnym), w sytuacji, gdy strony umowy nie uzgadniają indywidualnie właściwości towaru, występuje jeżeli:

1. nie nadaje się on do celu, do jakiego tego rodzaju towar jest zwykle używany,

2. jego właściwości nie odpowiadają właściwościom cechującym towar tego rodzaju, np. w zakresie energochłonności, odporności, wydajności, ale również estetyki;

3. nie odpowiada oczekiwaniom kupującego, opartym na składanych publicznie zapewnieniach sprzedawcy, producenta lub jego przedstawiciela, w szczególności nie uwzględnia zapewnień wyrażonych w oznakowaniu towaru lub reklamie, odnoszących się do właściwości towaru.

Ustalenie, czy towar konsumpcyjny nadaje się do celu, do jakiego tego rodzaju towar jest zwykle używany, wymaga porównania celu, do jakiego nadaje się nabyty egzemplarz z celem, jakiemu ma służyć modelowa postać towaru tego rodzaju, przy czym chodzi w tym zakresie zawsze o zwykłe używanie towaru. Natomiast oczekiwania kupującego oparte na reklamie powinny być uzasadnione tj. opierać się na rozsądnej ocenie treści reklamy. Kupujący powinien brać pod uwagę, że reklamy co do zasady cechują się pewną przesadą i znacznym stopniem uogólnień.

Wobec powyższego najistotniejsza jest kwestia tzw. ciężaru dowodu. Wykazanie, że towar jest niezgodny z umową i że niezgodność ta istniała już w chwili jego wydania spoczywa na kupującym. Udowodnienie drugiej ze wskazanych okoliczności w praktyce może się okazać trudne, z tego powodu ustawodawca wprowadza domniemanie prawne, że w razie stwierdzenia niezgodności towaru przed upływem 6 miesięcy od jego wydania, należy przyjmować, że niezgodność ta istniała już w chwili wydania. Dodatkowo sprzedawca odpowiada za niezgodność w terminie do dwóch lat od wydania towaru oraz po zawiadomieniu o wadach w ciągu 2 miesięcy od ich wykrycia.

W związku z powyższym po upływie powyższych 6 miesięcy od wydania towaru, istotnie mogą istnieć pewne problemy ze skorzystaniem z powyższego uprawnienia, nie obowiązuje już korzystne domniemanie więc w zasadzie w sprawie powinien wypowiedzieć się rzeczoznawca. Z drugiej można przypuszczać, że buty objęte były gwarancją na (na 24 miesiące), która, co warto przypomnieć, ma charakter niezależny od odpowiedzialności na gruncie konsumenckim. Należy sprawdzić warunki gwarancji – w jej braku, niestety ciężar dowodu, że wady wynikły z właściwości rzeczy a nie jego nieprawidłowego używania, spoczywa na kupującym. Wobec powyższego stanowiska sklepu nie można uznać jednoznacznie za nieprawidłowe.